" थोडंसं मनातलं " " ऑनलाईन" शिक्षण जीवधोक्यात आणू शकते.... ॲड शिवाजी अण्णा कराळे


" थोडंसं मनातलं "    " ऑनलाईन" शिक्षण जीवधोक्यात आणू शकते....  ॲड शिवाजी अण्णा कराळे

नमस्कार मित्रांनो, 

अहमदनगर जिल्ह्यातील व शहरातील कोविड-19 चा प्रसार दिवसेंदिवस वाढत आहे तसेच अनेक रूग्ण बरे झाले आहेत ही आनंदाची गोष्ट आहे. 

कोरोना प्रदुर्भाव टाळण्यासाठी  सरकारने अनेक उपाययोजना केल्या आहेत आणि त्यामुळेच कोरोना आटोक्यात येत आहे. सरकारने 31 जूलै 2020  पर्यंत लाॅकडाऊन जाहीर केला आहे. असे असले तरी जनतेच्या अडचणी सुटाव्यात म्हणून छोटे छोटे व्यवसाय सुरू केले आहेत. परंतु गेले दोन तीन  महिन्यांपासून लोकांना काहीही कामधंदा नसल्याने अर्थिक घडी विस्कळीत झाली आहे. ती अर्थिक घडी पुर्ववत होण्यासाठी अजुन किती काळ लागेल हे अनिश्चित आहे. तसेच आतापर्यंत जिल्हा परिषद च्या सर्व शाळा आणि शैक्षणिक संस्था चे ज्युनियर व सिनियर महाविद्यालये  बंदच आहेत. परंतु सध्या विद्यार्थ्यांना  ऑनलाईन शिक्षण देण्यासाठी विविध शाळा आणि विद्यालये व खाजगी क्लासेस यांनी तयारी सुरू केली  आहेत व सध्या ऑनलाईन क्लास सुरू केले आहेत. ज्या विद्यार्थ्यांना शक्य आहे ते ऑनलाईन क्लास अटेंड करतात आणि ज्यांना शक्य नाही ते विद्यार्थी घरीच बसून शाळा सुरू होण्याची वाट पहात आहेत. आता सर्व क्लासचे आणि  शाळेचे व विद्यालय यांचे ऑनलाईन वर्ग सहा सहा तास मोबाईल, टॅब वर चालणार आहेत. अशा परिस्थितीत विद्यार्थ्यांना डोळ्याचा त्रास सुद्धा होण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. तसेच हे ऑनलाईन शिक्षण पध्दती फक्त लाॅकडाऊन आहे तोपर्यंतच आहेत की संपुर्ण वर्षभर  शाळा व विद्यालये  ऑनलाईनच शिक्षण देणार हे मात्र अजूनही गुलदस्त्यातच आहे. शासनाचे आदेशाअन्वये इयत्ता अकरावी आणी बारावीच्या वर्गाला सुरू करण्याची परवानगी दिली आहे. तसेच जिल्हा परिषद शाळेत सुद्धा काही वर्ग सुरू करण्याची परवानगी दिली आहे. त्यामुळे कदाचित शाळा आणि काॅलेज लवकरच सुरू होणार असतील दिसते. वास्तविक पहाता  कोविड-19  चा प्रदुर्भाव टाळण्यासाठी ऑनलाईन शिक्षण पध्दती चांगली असली तरी ती सर्व सामान्य आणि ग्रामीण भागातील गोरगरीब  लोकांना परवडणारे नाही हे सत्य सुद्धा नाकारता येणार नाही. आता लवकर शाळेची घंटा वाजली जाणार की नाही हे पहाणे सुद्धा  अवचित्याचे ठरणार आहे.शहरातील काही खासगी शाळांनी फीस भरण्यासाठी पालकांना सक्ती केली आहे. त्या फीस चे बाबतीत अनेकदा पालकांनी  तक्रारी केल्या आहेत. कारण सध्या कामधंदा आणि नोकर कपात असल्याने वेळेवर पैसे मिळत नाहीत त्यामुळे पालक शाळेची फीस एकदम एकत्रित भरू शकणार नाहीत. आता ऑनलाईन शिक्षण घेणे विद्यार्थ्यांना शारिरीक आणि मानसिक दृष्टीने कितपत योग्य आहे हा प्रश्न निर्माण झाला आहे. कारण शाळेत व विद्यालय येथे शिक्षक विद्यार्थ्यांना समोरासमोर विषय शिकवतात त्यामुळे तो विषय विद्यार्थ्यांना लगेच समजतो. तसेच विद्यार्थ्यांना काही शंका असल्यास त्वरित शिक्षकांना विचारुन त्याचे लगेच निर्सन केले जाते. अगोदरच मोबाईल च्या अतिवापरा मुळे अनेक कुटुंबातील लोकं अबोल झाली आहेत. तसेच काही विद्यार्थी अनावश्यक ॲप डाऊनलोड करतात आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे खेळ खेळत बसतात. सध्या तर पब्जी सारख्या गेम ने विद्यार्थ्यांना वेडच लावले आहे. त्यात आता पुन्हा  ऑनलाईन शिक्षणासाठी ॲन्ड्राॅईड मोबाईल घेऊन दिला नाही म्हणून एका विद्यार्थ्यांने आत्महत्या केल्याची बातमी काल परवा एका वर्तमानपत्रात वाचली. बातमी वाचून आश्चर्य ही वाटलं आणि  मन थोडं सुन्न ही झालं. विद्यार्थी आपल्या पालकांची अर्थिक  परिस्थिती का समजून घेत नाहीत हेच समजत नाही. या लाॅकडाऊन च्या काळात  ग्रामीण भागातील शेतकरी वर्गाला फार मोठ्या नुकसानीचा सामना करावा लागला आहे. वहातूक व्यवसाय सुरू नसल्याने शेतातील माल कवडीमोलाने विकावा लागला आहे. आजकाल विद्यार्थी कोणत्याही  किरकोळ कारणावरून आत्महत्या करतात. कधी कुणी परीक्षेत नापास झाला तर आत्महत्या करतो तर कुणाला कमी मार्क मिळाले आत्महत्या करतो.परंतु आत्महत्या केल्याने सर्व प्रश्नांची सोडवणूक होतेच असे नाही. खरोखरच आत्महत्या करणे ही खुपच भयानक गोष्ट आहे तशीच विचार करायला लावणारा प्रश्न सुध्दा आहे. त्यामुळे विद्यार्थ्यांनी केवळ आपले पालक आपली मागणी पुर्ण करीत नाहीत म्हणून आत्महत्या करणं चुकीचं आहे. आता या अशा  परिस्थितीत ऑनलाईन शिक्षण घेणे खरंच किती विद्यार्थ्यांना आणि गरीब  पालकांना शक्य होईल हे परमेश्वर जाणो?  जे कुटुंब सधन आहेत किंवा शासकीय नोकरीत आहेत किंवा व्यावसायिक आहेत असे लोक आपल्या मुलांना ऑनलाईन शिक्षणासाठी मोबाईल फोन घेऊन देऊ शकतात. परंतु ज्या कुटुंबाची एका वेळेच्या जेवणाची सोय होत नाही असेही काही कुटुंब आहेत ते एवढे महागडे मोबाईल किंवा टॅब आपल्या मुलांना कसे काय देऊ शकतील हा सुद्धा एक प्रश्न निर्माण झाला आहे. ग्रामीण भागातील काही गोरगरीब कुटुंबाना डोक्यावर छप्पर नाही, काही कुटुंब झोपडपट्टीत कसेतरी आपले जीवन जगतात. तिथे तर लाईट नसते, पिण्याचे पाणी नसते तर ड्रेनेज आणि प्रसाधनगृह नसतात. तरीदेखील ते लोकं इतर लोकांचे घरचे धुणीभांडी व मोलमजुरी करून आपले जीवन कसेतरी जगणारे सुद्धा काही कुटुंब आहेत. तरी सुद्धा स्वतः च्या  पोटाला चिमटा घेऊन अशाही परिस्थितीत ते आपल्या मुलांना कसे तरी शाळा  शिकवतातच. परंतु ज्यांचे हातावर पोट आहेत अशा काही लोकांना दररोज रोजगार उपलब्ध होतोच असे नाही, अशा परिस्थितीत मुलांना ऑनलाईन शिक्षणासाठी मोबाईल फोन घेणे कसे शक्य आहे? कोणत्याही कंपनीचा अगदी हलका ॲन्ड्राॅईड मोबाईल घेतला तरी कमीत कमी आठ ते दहा हजार रुपये लागतात. ज्यांची परिवाराची परिस्थिती अत्यंत बिकट आहे त्यांनी हा मोबाईल कसा घ्यायचा. बर एका कुटुंबात कमीत कमी दोन मुलं शिक्षण घेत असतातच. त्यामुळे ते वेगवेगळ्या वर्गात शिक्षण घेत असतात. बर आता सहा सहा तास मोबाईल वापरायचा म्हणजे त्याला तेवढा नेट बॅलन्स आवश्यक आहे,  अशा वेळी दोन दोन मोबाईल घेणे व त्याला नेट बॅलन्स देणे या परिवाराला कसे शक्य होईल. तेवढ्या पैशात त्या गरीब कुटूंबाचे चार सहा महिने राशन होते. जर गोरगरीब  विद्यार्थ्यांना ऑनलाईन शिक्षण साठी मोबाईल मिळाले नाही तर अजुन किती विद्यार्थ्यांना आपले जीव गमवावा लागेल हे निश्चित सांगता येत नाही. त्यामुळे ऑनलाईन शिक्षण पध्दती बाबत सरकारने काही तरी योग्य धोरण आखणी करण्याची शाळांना सूचना करणे आवश्यक आहे.शाळा व विद्यालय यांना शक्य असल्यास सर्व गोरगरीब विद्यार्थ्यांना शाळेने मोबाईल देणे शाळेवर बंधनकारक करणे आवश्यक आहे. नाहीतर गोरगरीब लोकांची मुलंमुली शिक्षण घेऊच शकत नाहीत. एकतर सध्या खाजगी शाळा, क्लास आणि काॅलेज ची शिक्षणाचीच फीस फार मोठी आहे. ती फीस भरतानाच पालकांची दमछाक होते.  त्यात वेगवेगळ्या विषयांचे क्लास आहेत. त्यांची फीस सुद्धा गोरगरीब पालकांचे आवाक्यात नाही.  तसेच काही शाळा डोनेशन घेतल्या शिवाय प्रवेश देत नाहीत. शासकीय शाळेतील शिक्षक खरोखरच खुप चांगले शिकवतात. पण पालक आपल्या मुलांना जिल्हा परिषद च्या शाळेत घालताना आढेवेढे घेतात.  तसेच  ठराविकच काही शासकीय शाळांमध्ये शिक्षणा संबधीच्या सोयी सुविधा फारच  चांगल्या व परिपूर्ण आहेत. परंतु अनेक वेळा जिल्हा परिषद च्या  शासकीय शाळांना लोकसहभागावर अवलंबून रहावे लागते. शासनाचे दुर्लक्ष असल्याने व राजकीय हस्तक्षेप असल्याने आजही ग्रामीण भागातील ब-याच शाळा सुसज्ज व सर्व शैक्षणिक साहित्यासहित परिपूर्ण  नाहीत. त्यामुळे शासकीय शाळेत फक्त गोरगरीब व मध्यमवर्गीय लोकांची मुलंमुली असतात. प्रायव्हेट शाळेत जशा सोयी सुविधा उपलब्ध आहेत तशा सोयी शासकीय शाळेत नाहीत. खरोखरच शासकीय शाळा सरकारने सुसज्ज आणि चांगल्या केल्या पाहिजेत तरच गोरगरीब लोकांची मुलंमुली शिक्षण घेउ शकतील. आता ऑनलाईन शिक्षण पध्दती मध्ये नोट्स कशा मिळतील? विद्यार्थी दिवसभर काय वाचणार व अभ्यास कसा करणार ? प्रत्यक्षात शिक्षकांनी विद्यार्थ्यांना समोरासमोर शिकवणे आणि ऑनलाईन शिकवणे यात फार मोठा फरक आहे. विद्यार्थ्याना दिवसभर मोबाईल वापरणे व अभ्यास करणे तर शक्य नाही. जर दिवसभर मोबाईल वापरला तर त्याचे अनेक दुष्परिणामांचा सामना करावा लागेल. कधी कधी विज्ञान हे शाप की वरदान असा निबंध पुर्वी शाळेत परीक्षा साठी हमखास यायचा. तेव्हा वाटायचं कि, विज्ञान वरदान आहे. परंतु प्रत्यक्षात आता पाहिले कि असे वाटते की, विज्ञान शाप आहे. अगोदरच काही श्रीमंत लोकांनी आपले मुलांना मोबाईल फोन घेऊन दिले आहेत. मोबाईल मुळे आगोदरच कौटुंबिक स्वास्थ्य बिघडले आहे. त्यातच आता ऑनलाईन शिक्षण पध्दती आली आहे. देशातील लाॅकडाऊन पुर्णपणे संपला जात नाही तोपर्यंत महाराष्ट्र सरकारने शाळा आणि काॅलेज बंदच ठेवले पाहिजे. परंतु सध्या सरकार सुद्धा योग्य तो निर्णय घेत नाही. सध्या महाराष्ट्रात कोविड-19 चे रूग्ण जास्त आहेत तसेच रूग्ण बरे होण्याचे प्रमाण सुद्धा चांगले आहे. त्यामुळे निश्चितच कोरोनाची महामारी लवकरच आटोक्यात येईल.शिक्षण घेणे जरी महत्वाचे असले तरी आणि विद्यार्थ्याचे शैक्षणिक वर्षं वाया जाऊ नये हे खरे असले तरी फक्त ऑनलाईन शिक्षण पध्दती मुळे विद्यार्थ्याचे आरोग्यावर दुष्परिणाम होणार नाही  व कोणतीही  विद्यार्थ्यांना आपला जीव गमवावा लागू नये हिच अपेक्षा आहे. 

जाहिरात
Search
विडिओ
Recent News